بیا سفر کنیم امروز!

کوله بارم همیشه زود آماده می شود. از تهرانم-همان تهرانی که شاید ندانی پرنده هم دارد-راه می افتم. الموت را که می بینم یاد می گیرم که اینجا قزوین است. سلطان اجری زنجان، گنبد سلطانیه را جار م زند. اواخر زمستان است و گیلانی ها عروس گولی دارند. همان مراسمی که استقبال از بهار را جشن می گیرد. من آب گرم های سرعین را که می روم بعدش یک کلیبر است و قلعه ی بابکش. می گویند دریاچه ی ارومیه جلبک های دارویی دارد! به بانه که می رسیم آهنگ خرید آنقدر بلند است که جیب هایمان دیگر ملودی جیرینگ جیرینگ سکه ها را کم می آورد. ابوعلی سینا کتابش را برایم باز می کند و من در سایه ی الوند باورم می شود که طب سنتی هنوز زنده است. به کرمانشاه که می رسم اغلب دیوانه می شوم! آخر اینجا تنها جاییست که فرهاد دارد! آن هم نه از این فرهادهای کوکی که پشت ویترین های مجازی می فروشند!! اینجا فرهادش آنقدر یکی است که من دوست دارم در شیرین ِتراش های عاشقانه اش بر سینه ی بیستون آنقــــــــــــــــدر غرق شوم که از آنسوی تاریخ هم پیدایم نکنند! از میان سرزمین لرها، طعم بروجرد را با هیچ جای دیگر عوض نمی کنم. سراب را در کنار باغ، من در ایلام دیده ام فقط. نمایش سنتی شوشی، خرمشهری که ایستاده با زخم،چغازنبیلی که مرا به ملاقات بزرگترین عبادتگاه جا مانده از تمدن ایلام می برد و اهواز و یک پل معلق...این ها را خوزستان خوب در کنار هم دارد. از شهرکرد چند لاله ی وازگون می چینم. کهگیلویه و بویراحمد را در خواب دیده بودم یک روز. آن پایین برازجان پر از نخلستان هاییست که رازهایی دارند. اما اینطرف را نمی دانی...جایی به نام فارس...گفته بودم آیا که من عاشقم پرسپولیس و حافظش را؟! تخت جمشید..این باغ گل های سنگی خوش تراش ایران باستانی. کوه گنو در بندر عباس، کوهستانیست برای شفا. در سواحل خلیج پارس هنوز میراث چوبی نوح را به پا می کنند و در آبی اش میگ های دریایی را اسیر تورهای دست باف می کنند. از سیستان و بلوچستان که می گذرم از شهر سوخته عکس می گیرم. مخصوصا از آن جمجمه ی زنی ۵هزارساله که یک چشم مصنوعی هم دارد! ماهان، کلات های شهداد، شهر بابک و قلعه ی بکر، همه اش کرمان است. من چقدر دوست دارم خاطره هایم را از این کویر دور اما نزدیک. تا امیر چخماق یزد راهی نیست...امشب را اینجا بمانیم...یادم باشد آتشکده ی زرتشتیان را یادم نرود. کسی می گفت شهر فرشتگان را هم ببین. آدرسش آسان بود...اصفهان در سایه ی یک زاینده رود، ورزنه ای است که زنانش فرشته وار سفید می پوشند. شاید ماندم تا قالیشویان مشهد اردهال را ببینم با سهرابی که پشت هیچستان نیست! از بازار سنتی اراک که بیرون می آیم کوله ام پر از قره قوروت های ترش واقعیست. راستی از قم که بر می گردم دندان درد نگیرم از خوردن آن همه سوهان؟ به سمنان که می رسیم دو قدم مانده به ابر. در ۵٠ کیلومتری شاهرود من دلم ضعف می رود برای جاده ی ابر. با امام رضا حرف زیاد دارم...چند ساعتی بگذارید بمانم بعد حتما می آیم تا طلا چینی در خراسان را ببینم آنوقت شاید دیگر نپرسیدم این زعفران سیری چند؟! گلستان سعدی زیباست، شک نمی کنم اما زیباتر است گلستانی که من دیده ام. بوی نم اسرارآمیز شمال، مست می کند من را...اینجا مازندران است و داستان کُشتی محلی لوچو را می نشینم تا کسی تعریفم کند. از جاده ی خوشمزه ی چالوس به سمت کرج که می روم معلق بر کوه یخ، طعم خنک صعود از آبشار خور را لمس می کنم. از دور بلندی صدای پای میلاد می آید...اینجا باز تهـــــران است...زادگاه آزاده ای مسافر در سرزمین من!

توی پرانتز١: چه کیفی داشت قلم گردی در تمام ایرانم.

توی پرانتز٢: نوشته ی بالا را به بهانه شرکت در جشنواره ی گروه مجلات همشهری نوشتم. مدتیست که مجله ی سرزمین من را از دست نمی دهم. نوشته ها و عکس هایش به شدت ارزش خواندن و دیدن دارد. در متن بالا سعی کردم جمله بندی هایم همرنگ تیترهای مجله ی سرزمین من باشد.

توی پرانتز٣: من از ولنتاین چیزی نمی دانم اما اصالت سپندارمذگان را در رگ هایم حس می کنم گاهی. سپندارمذگانتان زیبا.

...آزاده از کلبه ی ویوارا

/ 61 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هما

دوم ایـــــــــنکه من اگر برای تو و زیبایی ویوارایت نوشتم این بود دلیلش که تو را مثــــــــــــل دل نوشته های خودم توی ویوارایت دیدم!

هما

بوشهرم را ننوشتی آزاده ام!

میفروش

سلام . خوبی !؟ دختر خیلی تنبل شدیااااااا معلوم هست کجایی !؟ از جمعه هنوز به کامنت هات سر نزدی !؟ آپ هم که نمی کنی !؟ آهااااا خسته ای ! یادم رفته بود که یه مسافرت طولانی داشتی به دور ایران !!! خب هر وقت خستگیت تمومید اول کامنت بچه ها رو از قفس آزادشون کن بعدشم به یه پست جدید مهمونمون کن . آخرش هم اگه بیکار بودی و حوصله شو هم داشتی یه منت سر دوستان بذار و به وبلاگشون رونق بده با حضورت . برقرار باشید. به امید دیدار[گل]

پاشا

سلامی چو بوی خوش آشنایی ! کاش دل خوشی از برای اینهمه گردش وجود داشت. این روزها فشار درسها بحدی است که دیگر فکر مسافرت از سرم به مسافرت رفته و من دیوانه وار به جستجویش در میان کلمات زیبایت چرخ زنان می گردم تا شاید آشیانه ای زیبا و قدیمی اما آشنا برای ایام نوروز بیابم. کاش میشد تا دوباره فرصتی بدست آید و با جیبی پر از پول دوباره به گردشی بی انتها رفت. گردشی که هرگز پایانی برایش نباشد و من تنها همسفرم را بهمراه خودم می بردم و در خلوت دل خواسته بیاد ایم قدیم روی سبزه های نو رسیده غطلت زنان از سرازیری تپه های همیشه بهار به پایین می آمدیم.

...

خصوصی دارید

Zohre

Vay... Cheghadr khosh gozash ba tu dar hamedan & kermanshah(ke sarzamine madarie man ast) va zigorat & khoramshahr(ke mahale zendegeye man ast) va fars & takhte jamshidi(ke didanash arezouye man ast!!) vaghti irani bashi & hanouz shiraz & marvdasht ra nadide bashi, yekjoraei be ba'zi chizhayat shak mikoni :-( hichkas mesle man oghdeye shiraz raftan nadarad :-))

پرهام

تعریفتون از کرمانشاهان رو بسیار دوست می دارم، (شاید اگر بقیه رو هم همینقدر توصیف می کردید فوق العاده می شد.) یزد؟ شهر فرشتگان؟ دانشگاه ما رو میگید[نیشخند] یزد فقط و فقط آتشکده ش... حتی مسجد امیرش هم به پای آرامش اونجا نمی رسه. از شمال نوشتید و از دریاش نه. از جنوب نوشتید و از گرماش نه. از تهران نوشتید و از البرزش نه. ولی هر چقدر بیشتر می خونم بیشتر و بیشتر لذت می برم. قلمتان همیشه پر جوهر. کیبوردتون همیشه سالم. اینترنتتون همیشه در دسترس و وبلاگتون همیشه به روز (چی گفتم خداییش!) [گل]

6080e bozorg

از میان همه ایرانمان گذشتی و کرجستانمان را ندیدی خوووب. آخه بچه تهران، تو که از کرج خاطره داری زیاد، دیگر چرا؟ من یک بار بیشتر ماهان و باغ شازده را ندیده ام. خیلی دوست دارم یه سفر کرمان و ماهان برم. ولی راستشو بخوای دلم همه این شهرایی رو میخواد که قلم پر مهر تو مینویسشون. شبی گردم به دورت من همینجا شب دیگر برفتی ز پیشم تو به هرجا چه اینجا و چه آنجا و چه هرجا شوم آسوده با تو،گرچه بی جا