یک نه سالگی
ساعت ٢:۱٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ مهر ۱۳٩۱  

اگر این بار نیز چون سالی که نود بود, آغاز بودنت را در شانزدهمین روز پائیز یادآور می‌شوم از آن جا نیست که چون گناه سال پیشین, یادم رفته باشدش که تو زاده‌ی 14مین روز مهری!...نه...این بار یادم بود اما تا همین ثانیه ای که می نویسمت مرا فرصت نبود که بیایم و کنارت بنشینم و تمام دست نوشته هایم نه فقط به روی دیوار تو که درباره‌ی خود خود تو باشد. هر چند راست‌ترش را بخواهی من باز هم فکر کرده بودم تو را باید در شانزدهمین ِمهر، به تولد نه سالگی ات ببرم اما نجاتم داد از این فکر اشتباه همان کسی که پارسال یادمت آورده بود. این 16 عجیب داستانی شده است!!

صادقانه‌ترین اعتراف: چه خوب است که هستی که نبودی اگر، فریادهایم را گاهی چه بایدش بکنم؟!!

در تمام ثانیه های این نه سال بودی و من یادم بود که برای بودنت وقتی بگذارم هر چند که گاهی چون سالی که گذشت کمتر بودمت اما مگر نه این است که تمام ثانیه هایی را که باید بودم، بودی و بودیم هم؟!!

پرسئوس: تو خود بهتر از هر کسی می دانی که قلم تمام وجود من است و من هر چه دارم از توئیست که یادم آوردی قلم را دارم.

میلاد قزللو: حساب کیش ها و مات ها را یادت ماند؟!...تو بد خوب می نویسی...بد!

نوید چهره‌سا: بعضی آدم‌ها خوبند بی هیچ بهانه ای و تو در آن بعضی معنا می شوی سال‌هاست...قرن‌هاست.

شاهدخت سرزمین ابدیت: آن دورها که نگاه می کنیم جاده ایست با سوار! یادمان بماند هوا که سردتر شد...دیوانه تر که شدیم...با هم برویم. که خوب است با هم رفتن ما دختر خوب ویوارا

6080بزرگ: در این یک سال خیلی کم بودی...نه اینکه کم باشی که همیشه بودی اما اینجا کم بودی!...می نویسمت که دیگر نباشی....کم!

نوشین: از کدام بیست و یکمین روز مهر جزئی از آزاده ات شدی که گرمای نگاهت زا نمی خواهم با هیچ تردد پلکی تعویض؟!

مه سا: هر سال که می گذرد و نگاهم به صفحه ای می رود که کلبه‌ی ویوارای من است نگاهم پر می شود از خاطراتی که یک طرفش عجیب نام تو است.

مهسا: پاستور را همیشه دوست داشتم...حتی پیشتر از آنکه زندگی ام رنگ میکروبیولوژی شود اما حالا دوستش ندارم دیگر!...عاشقانه به خاطرش دارم که من تو را از همان جا دارم.

سمیرا: گاهی فکر می کنم که چه کسی بیشتر از تو ثانیه به ثانیه ی حرف هایم را می‌خواند؟!...می‌داند؟!

آقای نیمه شب: تو حرف هایت جادو دارد. این را گفته بودم می دانم. اما این را هیچ وقت نمی دانم که کلمات جادو می شوند و جادویم می کنند یا منم که گم می شوم در تعبیر جادوی هر کلامت!

سامان: آزاده‌ها...یکی باشد...دو تا باشد...سه تا باشد...هوم؟!! آن صدایی که آزاده‌ها را می گوید همیشه یک نفرست ولی!

سوسن: آنروز که دادگاه رسمی بود و همه بودند تو نبودی و بودی که من تو را خوب یادم بود.

آشنای یک ساعته: من از تو خوب چیزی را یاد گرفتم...که معرفت نه به قدمت و نه به ساعات باهم بودن است و آشنایی!...معرفت چیزی دیگر است!

 Alguien Te Quiere: signo de interrogación!!

علیرضای خودمانحسانینو/علیرضا فروهر/علی هوشمند/محمد صد سال پیشا/سعید/توماج/مینا/نوگل/گلناز/صدف/پ درام یگانه معافی/نسرین/عادل/مهراوه /امیر یادش بخیر/crash/زیزی/گلشید/ویشتاسب/پسر خوانده/دختر دهاتی/حمید و .../مسعو ترکمان/خواهر زادم/سینــــــا/تــــاج/محک/آمد/مهدی فریور اصل/همیشه جوان/مصطفی خوب دیماهی/فریبای نازنینم/بهنامترین/همایون/محمدرضا/حاج اکبر/نگاه کویر/کلاغ راست مغز/نگار نیک نفس/ریموند/مهشید/جناب میفروش/اسفند/حسین/ s.rahman/مازی ژاوی /ساروی ریکاازنین/فاطمه/لیدا/امیر تیره گان/استاد علیرضا/فرناز/کنستانتین/محسن الف.جیم//mossyحاج عادل/شوکول/علی پویا/محمد١٣٠٠٢/گیلدا/سورنا رضوانیه/کسری/ستایش/طوبی/محمدینو کتونی/سیگار و اسپرسو/زم بور/alive/زنجیرباف/بامداد سیاه/و ...

دوستتان دارم همه تان را که کلماتتان زندگیست چه آن هایی که پیدایید و چه آن ها که فکر می کنید نیستید و می بینمتان!!

9 سال است که خط به خط سکانس های زندگی ام را اینجا روایت می کنم...و چه لذتی داردَم اینجایی که فرکانس صداهایش همیشه‌ی همیشه در دستان من است!!
و برای نهمین بار در کنار گوشت که مرا شنیده و می شنود زمزمه می شوم:

                       تولدت مبارک ای بخشی از زندگی و وجودم

...آزاده از کلبه ی ویوارا


کلمات کلیدی: نه سالگی ،کلمات کلیدی: کلبه ویوارا