هفتمین دی نوشت
ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳٠ دی ۱۳۸٦  

تاچند دقیقه ی دیگر می رود تا باز رفتنش برایم شروع انتظاری دیگر باشد!

شاید این ۱۰ که تا دقایقی دیگر ۱۱ می شود٬ برای تقویم خیــــلی٬ تفاوت

خاصی نباشد اما برای من ٬ هم آن ۹ ای که ۱۰ شد و هم ۱۰ ای که ۱۰ بود و

هم ۱۰ ای که ۱۱ می شود پر از معنیست!

امسال در روزهای دوست داشتنی همین ماه٬ تجربه ای که آسان بدستش

نیـــــــــــاوردم نکتــــه های عجیبی به من آموخت که در صدر آن ها چیزی

است که شنیده بودم و به آن اعتقاد داشتم اما این بار خداوند با چشمان خودم

 نشانم داد ٬ تا این اعتقاد٬ ((ایمـــــــــان)) شود!در مورد تاثیر رضایت پدر و مادر

 بسیار شنیده بودم اما حالا با تمام وجودم یقین دارم که اگر رضایت مادر نازنین

 و پدر عزیزم بدرقه ی راهم نباشد٬ به هیچ کجا نتوانم رسید!!!

از پارسال به آزاده قول دادم در روزهایی که تو مهمان مایی ٬ ۷ مرتبه دراینجا

بنویسم.هر چند از واژه ی ((آخرین ))بیزارم٬ در این آخرین پست دی ماهی

ِ سال ۸۶ :

                                                                       خداحافظ ماه محبوب من

                                                                         منتظرت می مانم

...آزاده از کلبه ی عشق