مدار بی نهايت!!!
ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸٦  

((تـــو را  ... تـــو را به جای تمام کسانی که نشناخته ام    دوست می دارم

تـــو را به جای تمام روزگارانی که نمی زیسته ام        دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم

و برفی که آب می شود

و برای خاطر نخستین گل ها

تـــو را بخاطر ((دوست داشتن)) ٬  دوست مـی دارم

تـــــــــــــو را به جای تمــــــام کسانی که دوست نمی دارم٬ دوســـــت مــــــــی دارم!))

سریال ((مدار صفر درجه)) ساخته ی حسن فتحی را بسیار دوست داشتم و همانند ((کیف

انگلیسی)) در خاطرم خواهد ماند!

((مدار صفر درجه)) در ورای تم تاریخی اش راوی عشق پسری ایرانی-فلسطینی به

دختری فرانسوی-یهودی در دوران جنگ جهانی دوم است  و در پس زمینه ی داستان

سعی دارد یهودیان معمولی را از اقلیت صهیونیست متمایز کند!

ضربآهنگ مناسب٬ فیلم نامه ی منسجم ٬ بازی های قابل قبول ٬ دوبله های بسیــــــار

متناسب با شخصیت ها و در کل خوش ساخت بودن کل مجموعه٬ همگی از عوامل قوت

((مدار صفر درجه)) بود اما آنچه این مدار را برای من دوست داشتنی می کند روایت دو

عشقی است که حتی اگر اسطوره ای و افلاطونی هم باشند بسیار ملموس و دلنشین از

کار در آمده اند:

اول از همه عشق سرگرد بهروز فتاحی(با بازی خوب پیر داغر٬ بازیگر لبنانی) به زینت

الملوک...عشقی که ((زمان)) نمی شناسد و  بُعد مکان و غبار زمان ٬ گرد فرامـــــوشی بر

آن نمی کشد!

و دوم ٬ عشق حبیب پارسا و سارا آستروک...عشقی که از فلسفه ریشه می گیرد ...اوج

می گیرد و در این تناوب رو به صعود٬ نه مذهب می شناسد و نه به ملیت بها می دهد!!!

                           وقتی که من عاشق شدم

                                                                    شیطان به نامم سجده کرد

                           آدم زمینی تر شد و

                                                                    عالم به آدم سجده کرد

                           من بودم و چشمان تـــــو

                                                                   نه آتشی و نه گِلی

                           چیزی نمی دانم از این

                                                                   دیــــوانگــــــــــی یا عاقلی!!!

هرچند در دنیای امروز نه سرگرد بهروز فتاحی دیده ام و نه حبیب پارسا!!!اما لمس این

اسطوره ها حتی در داستان ها هم دوست داشتنی است!!!

آنچه نوشتم نقد نیست بلکه تنها دل نوشته ای است که دوست داشتم برای مداری که

 دوستش می داشتم٬ بنویسم!

                                                                خداوند روز اول آفتاب را آفرید

                                                                 روز دوم دریا

                                                                 روز سوم صدا را

                                                                 روز چهارم پرنده ها را

                                                                 روز پنجم حیوانات

                                                                 روز ششم انسان را

                               و روز هفتم...خداوند اندیشید دیگر چه چیزی را نیافریده است

                                                    پس تــــــــــــو را برای مــــــن آفرید!

...آزاده از کلبه ی عشق